Δεν προλαβαίνω... Πάει και το blog..
Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2008
Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008
Επιστροφή
Πω πω λίγο ακόμα και θα έκλεινα 2 μήνες χωρίς ανάρτηση. Πήγαμε διακοπές στην Ανδραβίδα. Υπέροχα περάσαμε. Γυρίσαμε γιατί έχει κι ο μικρός μαθήματα. Πόσο θα ήθελα λίγες μέρες ακόμα. Απότομη προσγείωση στην καθημερινότητα...
Είναι και η δουλειά, το σπίτι που θέλει καθάρισμα, η ζέστη και η βαρεμάρα που σε τρώνε καλοκαιριάτικα. Τα παιδιά βγαίνουν έξω κάθε μέρα, χαίρομαι να τα βλέπω με το χαμόγελο στα χείλη, να χαίρονται το καλοκαίρι. Δεν έμεινε και πολύ μέχρι τα σχολεία...
Κι όταν σκέφτομαι το πρωινό τους ξύπνημα. Ουφ. Θα δώσουμε πάλι ένα σωρό λεφτά σε φροντιστήρια, σχολικά και ρούχα. Χαλάλι τους αλλά ώρες ώρες εκνευρίζομαι. Το έχουν παρακάνει με τις τιμές. Ίσα που φτάνει ο μισθός. Τέλος πάντων δεν θέλω να τα σκέφτομαι Λίγο ακόμα να χορτάσω το καλοκαιράκι...
Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008
Πάει κι ο Ιούνιος
Μα καλά πόσο γρήγορα πέρασε ο μήνας και δεν πήρα χαμπάρι ? Έτσι θα φύγει όλο το καλοκαίρι ? Καήκαμε... Και τώρα που είπα καήκαμε, πολύ ζέστη έχει . Τέλος πάντων. Μου έκαναν αύξηση. Ναι. 40 ολόκληρα ευρώ ! Δεν είχα και ρέστα να τους δώσω . Για γέλια και για κλάματα. Με καταυποχρέωσαν. Δεν βαριέσαι όμως. Ας κάνουν ότι θέλουν. Δεν παραπονιέμαι. Μια χαρά βγαίνουμε και βάζουμε και στην άκρη για τις σπουδές των παιδιών. Υπάρχουν και χειρότερα.
Έμαθα πλήρως πως λειτουργεί τούτο το μαραφέτι. Πλάκα έχει. Αν έχεις και χρόνο. Τώρα όμως έχουμε υποχρεώσεις. Επίσκεψη στην γιαγιά που έχει γεννέθλια. Την κάνουμε λοιπόν με ελαφρά πηδηματάκια ...
Παρασκευή 27 Ιουνίου 2008
Καλοκαιράκι αθάνατο
Έρχεται Σαββατοκύριακο. Αυτό σημαίνει ότι έρχονται και δουλειές. Σίδερο ( το μισώ αυτό ), πλυντήρια, ξεσκόνισμα, σκούπα, σφουγγάρισμα. Ουφ. Θα τα ξεκινήσω από αύριο Είμαι ψόφια σήμερα. Νοίκιασα μια ταινία να δούμε με τα παιδιά. Τους έφτιαξα και τοστ και ποπ κορν. Περιμένω να γυρίσει ο μικρός από τη βόλτα του. Μ' αρέσει να τα βλέπω έτσι ανέμελα.
Μες στην τρελή χαρά... "Γιατί είναι καλοκαίρι μαμά ... Ελευθερία!", μου λέει η Μαργαρίτα Αχ μικρά μου. Να τη χαίρεστε όσο την έχετε... Αύριο θα τα πάρω στο Mall για ψώνια. Λίγα πράγματα, έτσι να χαρούν. Θέλω να τους κάνω ένα δωράκι. Θα σκεφτώ τι ... Έτσι για την προσπάθεια και τα ζόρια που τραβάνε... Ήρθε ο μεγάλος μου. Πάμε για ταινία. Καλό μας βράδυ.
Τρίτη 24 Ιουνίου 2008
Ουφ πάει κι αυτό
Τζάπα και το άγχος. Βγήκαν τα αποτελέσματα. Ο μεγάλος έβγαλε 17,4. Η μικρή μου έβγαλε 18,9. Απόρώ πως βγάζει τέτοιο βαθμό η Μαργαρίτα... Αφού δεν πολυδιαβάζει. Έτρεχε όμως το κακόμοιρο με τα Αγγλικά, τα Γερμανικά και το Μπάσκετ της. Δεν τη φοβάμαι όμως. Έχει τον τρόπο της να τα κάνει όλα. Απλά δεν θέλω να τα πιέζω τα παιδιά. Πολλές φορές το κάνουμε αυτό εμείς οι γονείς χωρίς να το καταλάβουμε. Γι' αυτό είμαι χαλαρή μαζί τους. Ας κάνουν ότι θέλουν. Ότι ονειρεύονται. Ποια είμαι εγώ που θα τους βάλω όρια στα όνειρά τους άλλοστε ? Δεν μεγαλοπιάνονται και μ' αρέσει. Και σίγουρα δεν είμαι από τους γονείς που σώνει και καλά να χώσουν τα παιδιά στην Νομική ή στην Ιατρική. Το προσπαθούσαν αυτό οι δικοί μου γονείς και ξέρω τι σπαστικό που είναι. Καλά να είναι αυτά και καλά να είμαι και εγώ να τους προσφέρω ότι μπορώ. Είμαι μόνη στο σπίτι τώρα. Ο μεγάλος βγήκε για σινεμά και η μικρή πήγε σε μια φίλη της. Λίγες ώρες ηρεμίας. Που δυστυχώς θα χαλάσουν από το σίδερο που έχω ... Πάω λοιπόν έχουμε και δουλειές...
Τρίτη 17 Ιουνίου 2008
Καλή αρχή
Καλή μας αρχή... Τελειώσαν οι εξετάσεις του παιδιού σήμερα ( 2 τα έχω , το ένα δευτέρα γυμνασίου και το άλλο μόλις τελείωσε την πρώτη λυκείου). Είχε άγχος τρομερό. Οι πρώτες εξετάσεις στο λύκειο και αναρωτιέμαι τι κάνουμε στα παιδιά μας ? Χάνουν τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής τους πάνω από ένα βιβλίο. Αφήστε τα να παίξουν ξέγνοιαστα ... από μικρά στα βάσανα ... Αλλά είχε και λίγο πλάκα. Αγχωνόταν για κάτι τόσο χαζό... Ποιος θα σε ρωτήσει Κώστα μου τι έγραψες στην πρώτη λυκείου ? Δεν είναι τίποτα αυτά. Μην αγχώνεσαι. Κι αν δεν γράψεις τι έγινε ? Το παρατράβηξαν φέτος όμως ... Μέχρι 17 Ιουνίου πια ? Αμαρτία. Μες στη ζέστη. Πέρασε όμως. Τώρα αγωνιά για τα αποτελέσματα. Δεν είναι σαν το μικρό μου, που είναι στον κόσμο του και δεν σκαμπάζει μία. Αλλά δεν πειράζει. Τα έβγαλα βόλτα το απόγευμα. Αν και μεγάλα ακόμα έρχονται με τη μαμά... Τώρα θέλω να ξεκουραστούν. Ειδικά ο μεγάλος μου. Θα πάμε διακοπές στη γιαγιά τους στην Ανδραβίδα τον Αύγουστο. Αλλά μέχρι τότε πήξιμο στην Αθήνα...